Miejsca i ludzie

Praskie galerie

Tych z prawdziwego zdarzenia nie jest wiele,  bo sztuka to towar mało chodliwy, ale te, o których piszemy, warte są zwiedzenia.

Dom Fukcjonalny
Budynek przy ul. Jakubowskiej 16 to modernistyczna willa zaprojektowana przez wybitnego architekta okresu międzywojennego Czesława Przybylskiego, autora projektów m.in. warszawskich teatrów – Polskiego i Narodowego oraz Domu Bez Kantów przy Krakowskim Przedmieściu. Tutaj właśnie, w 2011 r., rozpoczął się eksperymentalny projekt – Dom Funkcjonalny. Chodziło o skupienie pod jednym dachem różnych form aktywności kulturalnej. Oryginalna wizja przewidywała pomieszczenie kilku galerii i organizacji łączących się we wspólnych obszarach Domu, integrujących jego lokatorów. Twórcami idei oraz autorami realizacji Domu Funkcjonalnego są architekt Wojciech Popławski oraz Lucyna Sosnowska, socjolog i menedżer kultury.
Wybrali to miejsce nie bez przyczyny i nie tylko ze względu na osobę projektanta willi. Mieszkali tu i tworzyli, bowiem artyści nie byle jacy. Mieczysław Lubelski, rzeźbiarz.
Dla Warszawy wykonał m.in.: panoplia, emblematy rycerskie i lwy dekorujące gmach Ministerstwa Spraw Wojskowych przy Nowowiejskiej, płaskorzeźby w foyer Teatru Narodowego, w gmachu Ministerstwa Sprawiedliwości i w budynku PKO przy ul. Sienkiewicza, Pomnik Saperów. W czasie wojny niemal wszystkie jego dzieła zostały zniszczone. Agnieszka Osiecka, poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka. Elżbieta i Emil Cieślarowie, rzeźbiarze, twórcy instalacji, działacze artystyczni i polityczni. Wiktor Gutt, artysta tworzący głównie fotografie i akcje. Barbara Turkiewicz-Gutt, która zajmuje się ceramiką użytkową. W swojej pracowni w domu przy Jakubowskiej przez wiele lat prowadziła warsztaty dla dzieci i młodzieży.
Dzisiaj Dom Funkcjonalny gości trzy galerie i Kuchnię Funkcjonalną, którą jej szef, Bartek Polak, określa jako bardziej rustykalną niż wyrafinowaną, zmieniającą się wraz porami roku i z rytmem produktów dostępnych na lokalnym targu.
W lokalu nr 3 Domu Funkcjonalnego mieści się galeria BWA Warszawa, która jest wspólną inicjatywą Justyny Kowalskiej, Michała Suchory i Tomasza Platy. Jest galerią realizującą także projekty niekomercyjne oraz działającą w przestrzeniach publicznych. Oprócz wystaw BWA Warszawa organizuje wykłady oraz zdarzenia teatralne i performatywne. Nazwa galerii nawiązuje do socrealistycznego pomysłu na pokrycie całego kraju siecią Biur Wystaw Artystycznych. Teraz w galerii można zobaczyć instalacje i obiekty zrealizowane przez Małgorzatę Szymankiewicz oraz performance włoskiego artysty Rubena Montini.
http://www.bwawarszawa.pl/
Lokal nr 5 zajmuje Galeria Asymetria założona przez Rafała Lewandowskiego. Jest pierwszą w Polsce galerią polskiej fotografii historycznej, ze szczególnym naciskiem na lata 50., 60. i 70. Można tam znaleźć prace m.in.: Zbigniewa Dłubaka, Zofii Rydet, Andrzeja Strumiłło czy Jerzego Benedykta Dorysa.
http://www.asymetria.eu
W Domu Funkcjonalnym znalazła też od niedawna miejsce bezdomna do tej pory Galeria Wschód. Prezentuje projekt, który można byłoby okreslic mianem „niespodziewana zamiana miejsc”. Zatytułowany „Program funkcjonalno-użytkowy”, jest zakpieniem z „gadulstwa” architektonicznego, czyli tomów opisów projektowania do niczego i nikomu niepotrzebnych. Z góry dokładnie zaplanowano funkcje pomieszczeń, które i tak trzeba, można, wypada przearanżować. Właściciel, czyli Jan Domicz, zmienił funkcje poszczególnych pomieszczeń, umieszczając w nich przedmioty – obiekty sztuki z pozoru niemające z pomieszczeniem nic wspólnego. I tak wiatrołap, mocowany zazwyczaj przed wejściem do budynku, ustawiony został w największej sali wystawowej, pełniącej rolę tarasu. W innym pomieszczeniu stoi popielniczka Maxa Eulitza, model Ashtray Commerzbank Tower. Urządzenie Marcello Spady w kształcie paczki papierosów, blokujące dostęp do internetu, jest głównym powodem przeniesienia biura galerii dwa piętra wyżej. Itd., itd. To trzeba zobaczyć.
Galeria Autograf
Przy ulicy Grochowskiej 342 stoi zabytkowa kamienica.
To jeden z najstarszych budynek przy tej ulicy, zbudowany jeszcze w 1867 roku dla Andrzeja Korszanowskiego w miejscu najstarszego na Kamionku murowanego domu rodziny Pancerów z lat 40. XIX w.
Tam właśnie mieści się interesująca galeria, która łączy funkcje wystawiennicze z edukacyjnymi. To miejsce, gdzie można nie tylko obcować ze sztuką, ale i o niej rozmawiać, a także wyżyć się artystycznie. Na gości czekają zmieniające się wystawy artystów znanych i mniej znanych. Można także wziąć udział w warsztatach z rysunku, malarstwa, rzeźby, malowania na jedwabiu. Nauczyć się tworzenia biżuterii, kwiatów z foamiranu (cienkiego plastiku) przy pomocy żelazka i pasteli, techniki decoupage, medalierstwa. Galeria jest także organizatorem zajęć artystyczno-edukacyjnych dla grup przedszkolnych i szkolnych. http://www.galeria-autograf.pl/
Pracownia litografii
Doświadczalna Pracownia Litografii mieszcząca się przy ul. Obrońców 28/30 na Saskiej Kępie jest jedną z dwóch tego typu placówek w kraju i jedną z nielicznych w Europie. Wśród jej użytkowników jest wielu laureatów nagród na prestiżowych imprezach krajowych i międzynarodowych. Jej patronem jest sam Pablo Picasso, który był gościem pracowni podczas Światowego Kongresu Intelektualistów w 1948 r. Pozostawił tu na pamiątkę rysunek słynnego gołębia pokoju, którego wzór stworzył kilka dni wcześniej na serwetce w restauracji wrocławskiego hotelu Monopol.
Początek działalności pracowni, dzisiaj będącej filią Centrum Promocji Kultury, sięga pierwszych miesięcy 1945 r. Na Saskiej Kępie założono wtedy Związek Polskich Artystów Plastyków z siedzibami, kolejno, przy Wale Miedzeszyńskim, przy ul. Walecznych 28, następnie w oficynie domu prof. Bohdana Lacherta, przy ul. Katowickiej 7, żeby wreszcie osiąść w budynku przy ulicy Obrońców 28/30. Mieściły się tu wówczas pracownie interdyscyplinarne, biuro, stołówka a także przytulisko dla bezdomnych artystów.
Pracownię litografii zaczęła tworzyć, zwożąc sprzęt i wyposażenie techniczne, grupa grafików: Edward Czerwiński, Bronisław Tomecki, Stefania i Bogusław Brandtowie, H. Wiśniewska, Maria Hiszpańska-Neumann, Kazimierz Podlasiecki, Barbara Łada-Strasburger, Bronisław Kopczyński, Jadwiga Simon-Pietkiewicz, Marian Puchalski, Felicja Skalińska, Zofia Skoczylas-Sobocińska, Stefan Rassalski, Aleksander Sołtan, Maria Żydanowicz i Józef Tom. Dochód na te, jak je wówczas określano, fanaberie zdobywano podczas corocznej Subskrypcji Grafiki. A Krzysztof Zeydler-Zborowski zapoczątkował niskonakładowy druk plakatów litograficznych.
Przez Doświadczalną Pracownię Litografii przewinęło się wielu artystów różnych dyscyplin, poglądów politycznych, w jednym równych – szacunku dla, jak twierdzą artyści, najszlachetniejszej z technik graficznych. Dzisiaj ta placówka kultury, którą kieruje Andrzej Newelski, ma za zadanie rozwijanie zainteresowań plastycznych i umożliwianie ich realizacji osobom niekoniecznie będącym profesjonalnymi plastykami. Współpracuje z instytucjami i organizacjami kulturalnymi, artystycznymi, naukowymi i społecznymi, z osobami prawnymi i fizycznymi z Polski i zagranicy, a także tworzy galerie, warsztaty i sprawuje nad nimi opiekę. Od września zaczną się tutaj interesujące warsztaty.

Anna Lenar

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *