Miejsca i ludzie

Wielki artysta uhonorowany

W piątek, 23 marca, na budynku przy ul. Radziłowskiej 3 na Saskiej Kępie, odsłonięto tablicę poświęconą Zygmuntowi Hübnerowi, reżyserowi, aktorowi, pedagogowi, pisarzowi i dyrektorowi teatrów. Artysta przez wiele lat mieszkał w tym domu. Tablica powstała z inicjatywy Fundacji Teatru Myśli Obywatelskiej im. Zygmunta Hübnera i została ufundowana przez Urząd Dzielnicy Praga-Południe m.st. Warszawy.
Lokalną skromną uroczystość zaszczyciło swą obecnością grono znakomitych gości, wśród których znaleźli się m.in. córka artysty, Joanna Hübner-Wojciechowska (z wnuczkiem), senator Barbara Borys-Damięcka, wieloletnia współpracowniczka i przyjaciółka Zygmunta Hübnera, oraz senator Marek Borowski. Panią prezydent Warszawy reprezentowała Małgorzata Naimska, zastępca dyrektora Biura Kultury. Wśród gości znalazła się także radna Rady Miasta Dorota Lutomirska oraz radni Pragi-Południe – Mirosława Terlecka i Ryszard Kalkhoff. Władze dzielnicy reprezentowali burmistrz Tomasz Kucharski i jego zastępcy – Jarosław Karcz i Michał Wieremiejczyk. Fundację Teatru Myśli Obywatelskiej im. Zygmunta Hübnera reprezentował jej prezes Jan Buchwald, reżyser teatralny, telewizyjny i radiowy, dyrektor kilku polskich teatrów. Świat teatru reprezentowali m.in. wybitny aktor Kazimierz Kaczor i dyrektor Teatru Powszechnego Paweł Łysak. Wśród zacnych mieszkańców Saskiej Kępy nie zabrakło Jana Kazimierza Kossakowskiego.
W 1952 r. Zygmunt Hübner ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Warszawie, a w 1956 ukończył także Wydział Reżyserii warszawskiej PWST.
Stworzył wiele niezapomnianych kreacji teatralnych, ale w pamięci widzów zapisał się głównie kilkoma znakomitymi rolami filmowymi. Jedną z najwybitniejszych jego kreacji pozostaje rola majora Sucharskiego w filmie „Westerplatte”. Sam wyreżyserował m.in. kinowy przebój „Seksolatki”.
Przez wiele lat kierował kilkoma teatrami w Polsce, poczynając od Starego Teatru w Krakowie. Przez kilkanaście lat kierował Teatrem Powszechnym w Warszawie, z którym był związany aż do śmierci w roku 1989. Jego scena pełniła społeczną i obywatelską misję, a jednocześnie szanował swój zespół i publiczność. Dziś Teatr Powszechny nosi jego imię.
Tablicę ku jego czci odsłonili Joanna Hübner-Wojciechowska i burmistrz Tomasz Kucharski, a wieńce złożyli p. dyrektor Małgorzata Naimska w imieniu pani prezydent Warszawy i burmistrzowie w imieniu władz dzielnicy.
(red)

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *