Miejsca i ludzie

Tu, gdzie rżenie koni zastąpiła muzyka

Zespół murowanych budynków o otynkowanych elewacjach mieszczący się przy ul. Grochowskiej 272, który zapewne wiele osób zna z koncertów Sinfonii Varsovii, to zabytkowy Instytut Weterynarii. Pierwsza wyższa uczelnia na Pradze.
Kompleks budynków powstał w latach 1899-1900, a neorenesansowy styl zawdzięcza projektantowi Włodzimierzowi Nikołajewiczowi Pokrowskiemu. Pięć najstarszych budynków wpisanych jest do rejestru zabytków. W centrum zespołu znajduje się największy i najbardziej okazały gmach z piękną klatką schodową. Narożniki zespołu zajmują parterowe pawilony, a w głębi stoją dwie dwukondygnacyjne oficyny, pełniące obecnie funkcje biurowe i gospodarcze.
Miejsce na siedzibę uczelni wybrano nieprzypadkowo, gdyż po sąsiedzku znajdowało się targowisko koni i bydła, dostarczające studentom materiału badawczego. Targ koński na Grochowie istniał aż do lat 50. XX wieku. Później na jego terenie został utworzony park im. Hanki Sawickiej, przemianowany na Park Obwodu AK Praga. W ogrodzenie parku, w wejściu od rogu Podskarbińskiej i Grochowskiej, wkomponowana jest zabytkowa brama, przetransportowana przez kogoś w czasie wojny na Pragę ze Śródmieścia. Początkowo trafiła na podwórko przy Szaserów 67, ale ciągle była tam dewastowana.
W czasie wojny w kompleksie budynków na Grochowie mieścił się m.in. szpital zakaźny.
Historia Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW jest nieco starsza niż budynki grochowskiego Instytutu Weterynarii. Wywodzi się bezpośrednio z podwarszawskiej szkoły weterynaryjnej założonej 17 lipca 1824 r. pod nazwą Instytut Rządowy Weterynaryi w Burakowie pod Warszawą. Szkoła mieściła się w budynkach należących do Instytutu Agronomicznego w Marymoncie. Nauka w niej trwała dwa lata, a absolwenci znajdowali zatrudnienie głównie jako lekarze koni w wojsku. Wybuch powstania listopadowego przerwał działalność szkoły na 10 lat. Ustanowiona w 1840 r. dwuletnia Szkoła Weterynarzy była już samodzielną uczelnią kształcącą polskich weterynarzy, a po kolejnych reorganizacjach została przekształcona w czteroletnie studia. W roku 1889 jej ranga wzrosła po przyznaniu urzędowego statusu szkoły wyższej. W 1901 r. uczelnię przeniesiono do nowoczesnego kompleksu budynków na Grochowie, zaprojektowanych specjalnie na jej potrzeby. Wybuch I wojny światowej przerwał działalność dydaktyczno-naukową, którą wznowiono w 1918 r. powołaniem Studium Weterynaryjnego przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W 1927 r. Rada Wydziału Lekarskiego powołała do życia samodzielny Wydział Weterynaryjny Uniwersytetu Warszawskiego. Od tego czasu notuje się dynamiczny rozwój wydziału przerwany wybuchem II wojny światowej. W roku 1952 Wydział Weterynaryjny został przejęty przez Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego. W 2005 r. uczelnia całkowicie wyprowadziła się z Pragi na Ursynów.
Warto dodać, że najbardziej znanym studentem Instytutu Weterynarii był… Stefan Żeromski. Późniejszy wielki pisarz uczył się w nim w latach 1886-88, gdy siedziba Instytutu znajdowała się jeszcze przy ul. Smolnej. Żeromski studiów nie ukończył. Nie miał pieniędzy na dalszą naukę. I chyba dobrze się stało, bo nie wiadomo, jakim byłby lekarzem zwierząt, a pisarzem okazał się znakomitym.
To jeszcze nie koniec historii zabytkowego zespołu przy Grochowskiej. W 2008 r. chęć zakupu kompleksu zgłosiła jedna z warszawskich prywatnych uczelni z pomysłem stworzenia tam kampusu. Z propozycją wystąpiło również Biuro Kultury Urzędu m.st. Warszawy, które chciało tam ulokować Europejskie Centrum Muzyki i siedzibę orkiestry Sinfonia Varsovia. W marcu 2009 r. Urząd m.st. Warszawy odkupił od SGGW teren po dawnym wydziale weterynarii. Obiekty zostały przekazane Sinfonii Varsovii. AL

Instytut w nowej szacie

W 2010 r. Urząd m.st. Warszawy ogłosił międzynarodowy konkurs architektoniczny na opracowanie projektu sali koncertowej i zagospodarowanie architektoniczne terenu dawnego Instytutu Weterynarii. Do I etapu konkursu zakwalifikowano 137 prac, do II – 10. Pierwszą nagrodę zdobyło Atelier Thomas Pucher ZT GMBH z austriackiego Grazu.
22 października 2015 r. Thomas Pucher oraz dyrektor Sinfonii Varsovii Janusz Marynowski podpisali umowę w sprawie realizacji prac projektowych. Główna sala koncertowa na 1850 osób ma być największą w Polsce. Będzie połączeniem tradycyjnej, typowej dla sal filharmonicznych na całym świecie formy pudełkowej, która zapewnia najlepszą akustykę, i innowacyjnej struktury pierścieniowej z miejscami dla publiczności, znanej do tej pory z wielkich stadionów, dzięki której każda osoba na widowni znajdzie się blisko orkiestry.
Prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz wyraziła nadzieję, że „na pierwszy koncert w nowo wybudowanej sali koncertowej zaprosimy warszawiaków na początku października 2021 roku”. Oprócz sali koncertowej na terenie obiektu mają powstać m.in. sale do prób, studio nagraniowe, biblioteka i sale szkoleniowe.
Wiemy już, że nastąpi mały poślizg w oddaniu tego wspaniałego dzieła architektonicznego, jakim będzie sala koncertowa. Na razie na jej miejscu stoi namiot koncertowy. Przetarg na wykonawcę powinien zostać ogłoszony do końca marca. W pierwszej kolejności mają być prowadzone prace remontowe i adaptacyjne zabytkowych zabudowań. Dopiero potem zacznie się budowa nowego budynku.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *